Inge in Dendermonde & Gent met de CD&V-mobiel

Inge Van Gestel (www.koekfabriek.be) trekt mee met onze CD&V-mobiel en verwelkomt u hartelijk. Tegelijkertijd geeft ze haar getwiste kijk op 'Kris Peeters on tour'. Kom je haar tegen ergens in Vlaanderen of Brussel, verwacht je dan aan de vraag in #welkvlaanderen je wil leven...

Of hoe ik bijna ministers wist te ronselen.

6u station Mechelen. Drie kwartier wachten op de volgende trein. Ik sta mij op te warmen in de toiletten, uiterst ongezellig, maar het is warm en er is gelegenheid voor een babbeltje. Komt een klant binnen en, oei, oei, de zeep is op. WC-madam gaat het zeepzakje vervangen. Het wordt een gevecht met plastic en karton, terwijl de zeep tegen muren en plafond spuit en WC-madam luid vloekt. Ik verlaat asap het slagveld.

Markt Dendermonde. Om 8u kunnen we.

Eén verhaal springt er voor mij uit. Deze man, ik ben helaas zijn naam vergeten want ik zie 200 gezichten per dag en mijn geheugen is niet meer wat het geweest is… Maar deze man wil geen inleidend gesprek, geen coaching. Hij weet precies wat hij wil zeggen. Een aantal jaren geleden heeft zijn vriend het leven gelaten bij een ongeval. De vriend op de fiets werd aangereden door een auto. Nu wil de man Kris bedanken voor het nieuwe, veilige fietspad. Da’s al.  Kort en krachtig. Hij heeft tranen in zijn ogen wanneer hij zijn boodschap inspreekt. Dat ziet de camera niet. Ik wel.

Er mag ook gelachen worden. Deze Benidorm Bastard vliegt de studio binnen. Hij zegt schatteke tegen mij. Meer moet dat niet zijn.

Een koppel komt Kris Peeters een suggestie aan de hand doen: neem een waakhond. Deze bijvoorbeeld.

Tweede halte is het Woodrow Wilson plein in Gent. Daarvoor maken Christina en ik een kleine stop in de Kringwinkel. We kopen cadeautjes voor de kopstukken. Want originaliteit hoeft niet duur te zijn. Economische groei zonder sociale afbraak ingepakt in krantenpapier. Ik hoop dat we hiermee Peeters en consoorten kunnen vangen…

Halte drie: de Kouter. We staan voor een hotel waar de CD&V-receptie doorgaat. Ik ben onderkoeld en hondsmoe, maar vastberaden om een paar toppers in de caravan te trekken.

Daar is de wagen van Kris Peeters. Ik denk, die heb ik. Ik loop er naartoe, maar zijn chauffeur doet teken dat ik weg moet gaan. Ik dacht het niet. Tweede poging en alweer een vermaning.  OK DAN. Nieuw plan: ik blijf voor het portier staan wachten. Die mens moet ooit uitstappen…

Mijn theorie blijkt te kloppen. MP stapt uit en ik heb hem bij zijn kraag. 

"Meneer Peeters, zal ik Kris zeggen? Kijk, voila, onze mobiele studio. Mag ik u meenemen voor een kort interview?"

"Inge, wat is het fantastisch dat ik jou hier zie! Eerst eten en speechen. Daarna, ok?"

Toegegeven, die eerste zin is verzonnen, de rest jammer genoeg niet.

Damn, die moet ik laten gaan.

Nieuw plan: ik ga binnen ministers ronselen.

Poortwachter vraagt naar mijn uitnodiging. "Meneer, ik moet echt, écht dringend pipi doen."

Check. Ik ben door.

Het is een onwaarschijnlijk mooi gebouw met kroonluchters, sierlijsten en moulures. Er komt een ober op mij af, dus ik denk, hop, ik vlieg al buiten. En nee, hij vraagt of ik cava of fruitsap wil.

Ok, goed idee. Blend in. Ik neem een glas.

Kijk hoe ik niet pas in het kader, maar met een glas in de hand ziet het er een pak geloofwaardiger uit. Geen idee wie de man is die naast mij op de foto staat.

Daar! Joke Schauvliege! Ik kan er niet bij, want mensen staan te dringen en te drummen. Plots is ze weg. Ministers moeten overal zijn. Of zou het kunnen dat ze mij heeft opgemerkt en dat ze dacht ‘o-ow, die weer…’?

http://koekfabriek.wordpress.com/2013/09/11/de-minister/

Pieter De Crem staat handjes te schudden. Olé, die heb ik. Ik zet mij bij in de rij, en het werkt, want voor ik het weet, schudt hij mijn hand en ik zeg "Pieter! Misschien de defensie van dit evenement eens herzien, want het was een makkie om hier binnen te geraken. Mag ik je meenemen voor een interview?"

Hij zegt ja.  Ja!  Ik ben al helemaal euforisch, komt daar - nondeju - iemand aan met een perskaart. Ik herhaal: een perskaart. En perskaarten hebben schijnbaar voorrang op mezelf - die om vier uur is opgestaan om kopstukken te strikken.

Grrr…  Damn, damn…

Tijdens een drie uur durende treinrit troost ik mezelf. Om hoge bomen te vangen, heb je een groot net nodig. Tegen 23u maak ik een tussenstap in station Mechelen. Er is zeep, er is zeep! Ik bedoel: zéééééép! Vreugdedansje voor de spiegel. Ik ben op dat moment 19 uur wakker.

On Tour met KP is zo Rock’n Roll…

CD&V | Wetstraat 89 | 1040 Brussel